Zwolnienie dyscyplinarne z pracy

ROZWIĄZANIE UMOWY O PRACĘ BEZ WYPOWIEDZENIA

Kancelaria adwokacka pomaga w sprawach zwolnień dyscyplinarych z pracy

Umowa o pracę stwarza wiele przywilejów dla zatrudnionego, a także zawiera dużą ilość elementów ochronnych. Nie oznacza to jednak, że pracodawca nie może zwolnić zatrudnionego. Istnieje kilka sposobów na rozwiązanie stosunku pracy. Może to być wypowiedzenie umowy z zachowaniem okresu wypowiedzeniowego lub zwolnienie dyscyplinarne. Żeby to ostatnie mogło zaistnieć, muszą zaistnieć pewne warunki. Jakie?

Czym jest zwolnienie dyscyplinarne?

Zwolnienie dyscyplinarne to stan szczególny, który może zaistnieć tylko w określonych warunkach. Jest to rozwiązanie umowy o pracę z powodu winy pracownika. Nawet jeśli jednak taka zaistnieje, pracodawca nie ma obowiązku zwalniania zatrudnionego. Jest to jego osobista i indywidualna decyzja. Zwolnienie dyscyplinarne może nastąpić z dnia na dzień, bez konieczności odczekiwania okresu wypowiedzeniowego. Muszą jednak nastąpić pewne przyczyny zwolnienia dyscyplinarnego, które uprawnią pracodawcę do podjęcia tak radykalnych kroków.

Zwolnienie dyscyplinarne z pracy - warunki

Zwolnienie dyscyplinarne z pracy wymaga zaistnienia przynajmniej jednej z trzech przyczyn, które szczegółowo wskazane są w kodeksie pracy. Jeżeli pracodawca udowodni zaistnienie, którejś z tych przesłanek, będzie uprawniony do natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę z zatrudnionym. Pierwszym warunkiem jest ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych przez zatrudnionego. Drugi warunek to sytuacja, kiedy pracownik popełnił przestępstwo, którego następstwa uniemożliwiają kontynuowanie pracy. Musi ono jednak być oczywiste i potwierdzone przez stosowny organ. Trzecią przesłanką jest utracenie wymaganych do pracy uprawnień przez zatrudnionego, jeżeli stan ten wynika z winy pracownika. Dotyczyć to może np. sytuacji utraty prawa jazdy przez zawodowego kierowcę w wyniku prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu.

Obowiązek pracodawcy

Przyczyny zwolnienia dyscyplinarnego muszą być udowodnione przez pracodawcę. To na nim spoczywa obowiązek dowiedzenia winy zatrudnionego. Pracodawca ma także ograniczony czas związany z możliwością natychmiastowego zerwania umowy. Termin ten wynosi jedynie miesiąc od momentu udowodnienia zaistnienia przyczyny umożliwiającej zwolnienie dyscyplinarne. Jeżeli próba natychmiastowego rozwiązania umowy nastąpi po tym czasie, a zatrudniony nie będzie zgadzał się na odejście i zechce walczyć o swoje prawa, sąd uzna roszczenia pracownika i zakwalifikuje próbę natychmiastowego zwolnienia jako bezprawną. Sytuacja ta dotyczy przyczyny naruszenia obowiązku pracowniczego oraz utraty uprawnień. Kiedy warunkiem ma być popełnienie przestępstwa, termin miesiąca liczy się od momentu uprawomocnienia się wyroku sądowego.

Zwolnienie dyscyplinarne, a związki zawodowe

Nieco inaczej wygląda sytuacja w przypadku próby zwolnienia dyscyplinarnego pracownika, nad którym opiekę sprawuje czynny związek zawodowy. W takiej sytuacji, nawet po udowodnieniu zaistnienia warunków umożliwiających natychmiastowe rozwiązanie umowy, pracodawca nie może działać swobodnie. Zgodnie z prawem, musi on zwołać konsultacje z przedstawicielami związków zawodowych. Podczas nich pracodawca zobowiązany jest od wskazania przyczyny swoich zamiarów. Związek ma trzy dni na stwierdzenie ewentualnych nieprawidłowości w postępowaniu pracodawcy. Brak odpowiedzi uprawnia do zwolnienia dyscyplinarnego.